De Kracht.

Mijn blik gleed langzaam over de oneindig verstrekkend water van de oceaan.

Met zijn krachtige golven die met volle vaart tegen de rots aanklotsten.

Ik voelde de kracht en was tevreden met het heden en sloot geruststellend mijn ogen.

Maar ik raakte verstrikt in mijn dromen met betrekking tot het verleden.

Ik vocht tegen de waterkracht van de oceaan.

Ik was er onbewust toch in gegaan.

Van mijn nachtmerrrie-achtige herinneringen, aan die vreselijke dagen en nachten.

Het werd een verwoede strijd tegen de waterkracht van de oceaan, die mij trachten te overmeesteren.

Maar ik overwon het gevecht en was gered uit de krachtstroom van het water van mijn eigen verwarde dromen.

Uitgeput maar doelbewust opende ik mijn ogen en proefde het zout van mijn tranen.

En zal ooit begrijpen waarom ik toch zo moest huilen.

Ik ben nu zo krachtig als de oceaan.

Ik kan niets meer verbergen, nu heb ik de kracht om het te verwerken.